Ik spreek me uit

Ik spreek me uit

11/06/2020 0 Door Vera Wong

De afgelopen week stond in het teken van Black Lives Matter. Half Amerika staat op de barricades vanwege de dood van George Floyd op 25 mei. Hij overleed nadat een politieagent meer dan acht minuten met zijn knie op George’s nek drukte terwijl hij geboeid op zijn buik op straat lag. Twee andere agenten hadden tegelijkertijd hun knieën op zijn rug. Hij kon niet ademen en stierf. 

Zijn dood werd wereldnieuws en leidde tot protesten in de VS en de rest van de wereld. Ook hier bij ons in Nederland kwamen woedende, verdrietige en strijdvaardige mensen samen om te protesteren tegen politiegeweld en racisme.

Ik ben enorm onder de indruk van wat er op dit moment allemaal in de wereld gebeurt. Ik neem het allemaal in me op, en realiseer me meer en meer dat het ons probleem is. Niet dat van alleen die mensen die met hart en ziel staan te demonstreren op de dam en in de rest van de wereld. Nee. Het is van ons allemaal. Wij moeten het werk doen. Minstens net zo hard vechten als zij op de dam, misschien wel harder. Het voelt als een van de belangrijkste momenten ooit. Groots.

Ik denk dat we het er met z’n allen over eens kunnen zijn dat racisme voor altijd tot het verleden moet behoren. Maar het is lastig om er grip op te krijgen. De meeste mensen weten net als ik niet echt wat ze nu kunnen doen. De meeste mensen denken ook niet van zichzelf ‘ik ben een racist’. Gelukkig maar. Maar we zijn ons vaak niet bewust van het racisme dat onder de oppervlakte zit, dat verweven zit in onze cultuur, waarop ons land gebouwd is. Tradities die altijd onschuldig leken blijken gestoeld te zijn op verouderde aannames en systemen die goed leken te werken blijken allesbehalve rechtvaardig en eerlijk te zijn. 

Ik wil zo graag iets doen om het beter te maken maar voel me soms zo machteloos. Gelukkig lees ik een hoop praktische aanwijzingen op het internet, ik deel daarover ook dingen in m’n stories op Instagram. Ik leer dat je als witte vrouw, wat ik ben, kunt bijdragen aan een positieve verandering door je in te lezen en je uit te spreken. Door anti-racistsch te zijn, en dat uit te dragen. Door anderen te informeren en door je mond niet te houden, nooit. Dus dat is wat ik probeer te doen. Onder andere door mijn nieuwsbrief hier aan te wijden. Het Nieuwetijdswonen, dat komt wel weer.

Racisme is een enorm probleem. Het een probleem noemen doet ongekende afbreuk aan de afschuwelijkheid en de omvang ervan, maar een beter woord heb ik niet. Als we erkennen dat het inderdaad een wezenlijk onderdeel van onze cultuur, maatschappij en wereld is, en dat we het allemaal, onbewust en bewust in stand houden, dan kunnen we misschien, hopelijk, straks de dingen echt anders gaan doen. Het móet echt anders.

Veel liefs,
Vera